Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω  

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

σύνδρομο της Στοκχόλμης

         
Stockholm syndrome

         

Ερμηνεία:

Σύνδρομο της Στοκχόλμης  είναι η  ψυχολογική αντίδραση με την  οποία ένας αιχμάλωτος (θύμα) αρχίζει να ταυτίζεται στενά με αυτούς που τους συνέλαβαν (θύτες), καθώς και με τους σκοπούς και τις  απαιτήσεις τους.

Το όνομα του συνδρόμου προέρχεται από μια ληστεία  που συνέβη σε μια τράπεζα της Στοκχόλμης της Σουηδίας. Συγκεκριμένα, τον Αύγουστο του  1973, τέσσερις υπάλληλοι της Sveriges Kreditbank κρατήθηκαν όμηροι στο θησαυροφυλάκιο της τράπεζας επί έξι ημέρες από τους ληστές. Κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας αναπτύχθηκε  ένας φαινομενικά ασυμβίβαστος  δεσμός μεταξύ των αιχμαλώτων και ληστών. Ένας όμηρος, κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής συνομιλίας με τον Πρωθυπουργό της Σουηδίας OlofPalme, δήλωσε ότι εμπιστεύτηκε πλήρως τους δεσμώτες του και ότι  φοβόταν ότι θα πεθάνει, αν η αστυνομία έκανε έφοδο  στο κτίριο.

Ψυχολόγοι που έχουν μελετήσει το σύνδρομο πιστεύουν ότι ο δεσμός δημιουργείται αρχικά όταν ο θύτης απειλεί τη ζωή του θύματος εσκεμμένα και στη συνέχεια το διαβεβαιώνει ότι δεν θα το σκοτώσει.

 Η ανακούφιση του αιχμάλωτου θύματος με την απομάκρυνση της απειλής της θανάτωσής του αναπτύσσει συναισθήματα  ευγνωμοσύνης προς τον θύτη, που τον αφίνει να ζήσει.

Όπως αποδείχτηκε στο  επεισόδιο της ληστείας στην τράπεζα της Στοκχόλμης, χρειάστηκαν  μόνο λίγες μέρες για την ενδυνάμωση αυτού του δεσμού, αποδεικνύοντας ότι, πολύ νωρίς, η επιθυμία του θύματος να επιβιώσει συνυπάρχει με την επιθυμία να μισήσει τον άνθρωπο που δημιούργησε την κατάσταση.

Το ένστικτο επιβίωσης βρίσκεται στην καρδιά του συνδρόμου της Στοκχόλμης. Τα θύματα ζουν σε αναγκαστική εξάρτηση και ερμηνεύουν σπάνιες ή μικρές πράξεις καλοσύνη, εν μέσω φρικτών συνθηκών, ως καλή αντιμετώπισή τους.

Συχνά τα θύματα φτάνουν σε υπερεκτίμηση των αναγκών και των απαιτήσεων των θυτών τους, δημιουργώντας ψυχολογικούς δεσμούς που περιλαμβάνουν την ευτυχία τους και την ευτυχία των θυτών τους.

 Πράγματι, το σύνδρομο χαρακτηρίζεται όχι μόνο από έναν θετικό δεσμό μεταξύ θύματος  και θύτη, αλλά και από τη δημιουργία; Αρνητικής στάσης του θύματος ή των θυμάτων προς τις αρχές, που απειλούν αυτή τη σχέση θύματος-θύτη.

 Η αρνητική στάση εκ μέρους των ομήρων (θυμάτων)  προς τις αρχές είναι άχρηστη στους θύτες (δράστες)  εκτός από την περίπτωση μόχλευσης παθών έναντι κάποιου τρίτου,  όπως αυτό συμβαίνει συχνά με τους πολιτικούς ομήρους.

Μέχρι τον 21ο αιώνα, οι ψυχολόγοι επέκτειναν την κατανόησή τους για το σύνδρομο της Στοκχόλμης από τους ομήρους σε άλλες ομάδες, όπως τα θύματα της ενδοοικογενειακής βίας, τα θύματα θρησκευτικών αιρέσεων, τους αιχμαλώτους πολέμου, τις πόρνες και τα κακοποιημένα παιδιά

Συνοπτικά στο σύνδρομο της Στοκχόλμης συμβαίνουν τα ακόλουθα:

1. Τα θετικά συναισθήματα του θύματος προς το θύτη, προς το άτομο δηλαδή που τον κακοποιεί και τον ελέγχει,

2. Τα αρνητικά συναισθήματα του θύματος προς τη δική του οικογένεια, τους φίλους του και τις Αρχές,

3. Αναπτύσσεται υποστηρικτική συμπεριφορά του θύματος προς το θύτη, με την έννοια πως το θύμα εκθειάζει το θύτη του και

4. Το θύμα γίνεται ανίκανο να καταστρέψει τη «σχέση» του με το θύτη.



Ετυμολογία:



Βιβλιογραφική Τεκμηρίωση:

Stockholm syndrome and child sexual abuse. Jülich S. J Child Sex Abus 2005 - Review. PMID 16203697

'Stockholm syndrome': psychiatric diagnosis or urban myth? Namnyak M, et al. Acta Psychiatr Scand 2008 - Review. PMID 18028254

[About Stockholm syndrome]. Ballús C. Med Clin (Barc) 2002. PMID 12200019 Spanish



Συνώνυμα:





 Δείτε σχετικές φωτογραφίες της Google »


© Δρ. Δημήτριος Ν. Γκέλης, Ιατρός, Οδοντίατρος, Ωτορινολαρυγγολόγος,
Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών


Άλλες λέξεις στην κατηγορία Ψυχολογία: