Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω  

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

λιγνάνες

     liγna΄nes    
lignanes

     λίγκνανς    

Ερμηνεία:

Οι λιγνάνες είναι μια τάξη προπυλφαινολικών διμερών που απαντώνται στα φυτά και διαθέτουν αντιοξειδωτική και οιστρογονική δραστηριότητα (φυτοοιστρογόνα). 

 Λιγνάνες αφθονούν στο λιναρόσπορο, το λινέλαιο, σησάμι, στους σπόρους κολοκύθας (πασατέμπος), το βακκίνιο το μακρύκοκκο, το τσάϊ και τους πλήρεις σπόρους.

Η βιομάζα του λιναρόσπορου, που απομένει μετά την αφαίρεση του λινελαίου είναι  πλούσια σε διγλυκοσίδη της σεκοϊσολαρισιρενόλης  [secoisolariciresinol diglucoside (SIR-DG)], που είναι πρόδρομος των λιγνανών, οι οποίες αναστέλλουν τον πολλαπλασιασμό και την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων.

Οι εντερολιγνάνες, που καμιά φορά αναφέρονται ως λιγνάνες των θηλαστικών, είναι μεταβολίτες των λιγνανών των τροφίμων που παράγονται στο έντερο από τη βακτηριδιακή χλωρίδα του εντέρου. Ανιχνεύονται στα ούρα και το πλάσμα [1].

Οι λιγνάνες δρουν καρκινοπροστατευτικά και ιδίως κατά των ορμονοευαίσθητων καρκίνων, όπως του μαστού, της μήτρας και του προστάτη, διότι περιέχουν γλομπιδίνη (globidin). Η γλομπιδίνη, που έχει την ικανότητα να δεσμεύει σεξουαλικές ορμόνες και να τις απομακρύνει από το σώμα, δρα καρκινοπροστατευτικά κατά των ορμονοευαίσθητων καρκίνων. Οι λιγνάνες του λιναρόσπορου ανακόπτουν την αύξηση του καρκίνου με καμμιά δωδεκάδα μηχανισμών, περιλαμβανομένου και του μηχανισμού, με τον οποίο δρουν τα αντικαρκινικά φάρμακα Tamoxifen και Arimidex, τα οποία αναστέλλουν τη δράση του ενζύμου αρωματάση, που μετατρέπει τα ανδρογόνα σε οιστρογόνα [2]. 

Εξαιτίας των φυτοοιστρογονικών ιδιοτήτων τους οι λιγνάνες χρησιμοποιούνται στη χημειοπροφύλαξη, την ελάττωση της χοληστερόλης και κατά της αθηρωματοσκλήρυνσης.

Ο λιναρόσπορος είναι η πλουσιότερη πηγή λιγνανών (μέχρι το 0,7-1,5% του ξηρού βάρους του σπόρου). Μεταξύ αυτών προεξάρχει η διγλυκοσίδη της σεκοϊσολαρισιρενόλης   (SIR-DG). Η αντικαρκινική δραστηριότητα των λιγνανών του λιναρόσπορου  οφείλονται στο αντιοξειδωτικό αποτέλεσμα των συστατικών του, όπως η  εντεροδιόλη,  εντερολακτόνη και η η διγλυκοσίδη της σεκοϊσολαρισιρενόλης.  Η αντιοξειδωτική δράση αυτών των ουσιών είναι ισχυρότερη από αυτήν της βιταμίνης Ε, ενώ η αντιοξειδωτική δράση της  σεκοϊσολαρισιρενόλης,  εντεροδιόλης,  εντερολακτόνης είναι υψηλότερη από αυτήν της διγλυκοσίδης της σεκοϊσολαρισιρενόλης [3]



Ετυμολογία:



Βιβλιογραφική Τεκμηρίωση:

1. Dietary lignans: physiology and potential for cardiovascular disease risk reduction. Julia Peterson, Johanna Dwyer, Herman Adlercreutz, Augustin Scalbert, Paul Jacques, Marjorie L McCullough. Nutr Rev. Author manuscript; available in PMC 2011 October 1. Published in final edited form as: Nutr Rev. 2010 October; 68(10): 571–603. doi: 10.1111/j.1753-4887.2010.00319.x

2. A Pilot Study Comparing the Effect of Flaxseed, Aromatase Inhibitor, and the Combination on Breast Tumor Biomarkers Susan E. McCann, Stephen B. Edge, David G. Hicks, Lilian U. Thompson, Carl D. Morrison, Gerald Fetterly, Christopher Andrews, Kim Clark, John Wilton, Swati Kulkarni. Nutr Cancer. Published in final edited form as: Nutr Cancer. 2014; 66(4): 566–575. Published online 2014 March 26. doi: 10.1080/01635581.2014.894097

3. Phytoestrogenis properties of flaxseed lignans.Martinchik AN, Zubtsov VV. Vopr Pitan. 2012;81(6):61-6.



Συνώνυμα:





 Δείτε σχετικές φωτογραφίες της Google »


© Δρ. Δημήτριος Ν. Γκέλης, Ιατρός, Οδοντίατρος, Ωτορινολαρυγγολόγος,
Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών


Άλλες λέξεις στην κατηγορία Βιοχημεία: